Ooit kreeg ik een kaartje toen het leven even niet zo lekker ging. Bij dat kaartje zat een geluk engeltje. Lang heb ik dit poppetje op mijn nachtkastje laten liggen. Het gaf mij, naast de lieve woorden in de kaart, ook een vorm van troost ik denk door de energie die erin zat.

Elke keer als ik werd overvallen door verdriet, viel mijn blik op dat engeltje. Het leek dan alsof ik net dat beetje houvast kreeg om weer verder te kunnen.

Inmiddels is dit al een hele poos geleden. En waar dat engeltje nu is… ik heb geen idee. Rouw komt in golven en tussen eb, vloed en verhuizingen door is het kwijtgeraakt. Maar dat bijzondere gevoel ben ik nooit vergeten.

In mijn praktijk zie ik precies ditzelfde terug: het verlangen naar iets tastbaars. Iets kleins dat je kan dragen, vasthoudt of krijgt als steun. Iets dat helpt om een golf van verdriet te laten komen en weer te dragen, of juist om de kleine dagelijkse dingen weer op te pakken.

Vanuit dat idee is het Vooraltijdbandje ontstaan. Een eigentijds, handgemaakt sieraad met een edelsteen die symbool staat voor de energie wat jij nodig hebt. Een klein houvast om te geven of te krijgen. Voor wie iemand wil steunen, of zelf een steuntje kan gebruiken in een moeilijke tijd, bij verlies of verdriet.

Met aandacht en liefde gemaakt.